مقدمه: اشعه ایکس مهم ترین و پرکاربردترین ابزار در پزشکی بالینی می باشد، که در دو مقوله تصویربرداری و رادیوتراپی مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به مشکلات اندازه گیری طیف اشعه ایکس، تلاشهای زیادی در جهت تعیین اشعه ایکس با استفاده از روشهای محاسباتی صورت گرفته است. کد FLUKA یکی از کدهای چند منظوره مونت کارلو می باشد که می تواند برای تولید طیف اشعه ایکس بکار رود. در مقالات قبلی صحت نتایج کد MCNP با مقایسه با داده های تجربی به تایید رسیده. در این مقاله نتایج کد FLUKA با نتایج کد MCNP مقایسه شده است.مواد و روشها: جهت شبیه سازی طیف اشعه ایکس از کد MCNP و کد FLUKA2006 استفاده شده است. هندسه لامپ اشعه ایکس بطور دقیق در این دو نرم افزار شبیه سازی اعمال شده است. خروج الکترون از کاتد با زاویه مناسب برای نقطه کانونی 1.2 میلی متر در نظر گرفته شده است. آند از جنس تنگستن بوده و زاویه آن 12 درجه است. همچنین قطر فیلتر آلومینیوم 1.2 میلی متر در نظر گرفته شده است.نتایج: نتایج حاصل از کدهای FLUKA و MCNP برای شار فوتونی در قبل و بعد از فیلتر محاسبه شده است. برای بررسی اثر فیلتر، طیفهای نرمالیزه شده به میانگین داده ها قبل و بعد از فیلتر بطور جداگانه در 4 انرژی مختلف مقایسه شده اند. برای بررسی کیفیت اثر فیلتر، طیف قبل به طیف بعد از فیلتر برای کدهای FLUKA و MCNP بطور جداگانه در انرژی 120 کیلوالکترون ولت تقسیم شده و نتایج بدست آمده رسم شده است.بحث و نتیجه گیری: پاسخ بدست آمده از کدهای FLUKA و MCNP در ناحیه تنش ترمزی انطباق بسیار خوبی دارند. ولی اختلاف در دامنه قله های ایکسهای مشخصه مشاهده می شود، از آنجایی که در بررسی کیفیت طیفهای اشعه ایکس و اثر فیلترهای مختلف روی آنها عمدتا طیف حاصل از پدیده ترمزی مد نظر است، لذا هر دو کد FLUKA و MCNP برای شبیه سازی طیف اشعه ایکس مناسب می باشند.

مقدمه: پلاسمای حاصل از برهمکنش لیزر با ماده یکی از منابع جدید اشعه ایکس است که از خصوصیات بسیار خوبی نظیر طول زمانی بسیار کوتاه و شدت یا روشنایی بالا برخوردار است. در نتیجه، به عنوان یکی از کاربردها جهت تصویر برداری از نمونه های بیولوژیک بسیار مناسب است. در این زمینه فلز طلا نسبت به سایر اهداف، تابش ایکس بیشتری به دست می دهد. اما، دانشمندان به منظور کاهش هزینه ها به دنبال استفاده از مواد ارزان تری هستند. در این مقاله با استفاده از شبیه سازی های هیدرودینامیکی نشان می دهیم که با کاهش چگالی اولیه سرب تا یک حد مشخصی می توان میزان اشعه ایکس حاصل از تابش دهی لیزری آن را به مقدار قابل توجهی افزایش داد. روش بررسی: در این مطالعه برهمکنش لیزر با ماده هدف و تشکیل و انبساط پلاسما به وسیله یک کد هیدرو دینامیکی به نام EHYBRID شبیه سازی شده است. سپس روابط فیزیکی مربوط به تولید اشعه ایکس از پلاسما بررسی شد و با استفاده از آن ها برنامه های کامپیوتری مناسب در نرم افزار MATLAB تهیه گردید. با استفاده از این برنامه ها و خروجی کد EHYBRID، میزان اشعه ایکس تولید شده در سلول های مختلف پلاسما در هر لحظه از زمان محاسبه گردید. محاسبات برای دو فلز طلا و سرب انجام گردید و در نهایت تاثیر کاهش چگالی اولیه سرب بر میزان تابش اشعه ایکس مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از شبیه سازی ها نشان دادند که با در نظر گرفتن چگالی عادی برای دو فلز، میزان تابش ایکس از پلاسمای طلا بیشتر است. اما، با استفاده از یک هدف سربی با چگالی اولیه کاهش یافته می توان تابش ایکس از پلاسمای حاصل از آن را تا مقدار مربوط به طلا افزایش داد. در واقع چگالی اولیه سرب باید به مقداری بین 25/0 تا 1/0 چگالی عادی کاهش داده شود. بحث و نتیجه گیری: تابش اشعه ایکس از پلاسمای حاصل از تابش دهی لیزری دو فلز طلا و سرب به منظور استفاده در میکروسکوپی اشعه ایکس به صورت عددی شبیه سازی شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان دادند که کاهش چگالی اولیه سرب که با روش های لایه نشانی خاصی قابل انجام است، تابش ایکس از پلاسمای آن را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. بنابراین می توان با استفاده از فلزات ارزان با چگالی اولیه مناسب، علاوه بر کاهش قابل توجه هزینه ها اشعه ایکسی با شدت و روشنایی بسیار مناسب تولید کرد که جهت تصویر برداری میکروسکوپی از نمونه های بیولوژیک با وضوح بسیار بالا قابل استفاده باشد.

از مجموعة کشفیات بارز قرن نوزدهم که تأثیر قابل توجهی بر تکامل جراحی گذاشت، می توان به تحقیقات ویلهلم رونتگن (1845 تا 1923 میلادی) و توصیفی که وی از اشعه ایکس ارایه نمود، اشاره کرد. در 28 دسامبر سال 1895 میلادی رونتگن که استاد فیزیک در وورتس برگ بود به ارایه مقاله ای دربارة آخرین کار خویش به جامعة پزشکی ارائه داد، وی که به پدیدة فسفورسانس ناشی از نمک های فلزی در معرض نور علاقه مند شده بود، در نوامبر سال 1895 میلادی به صورت اتفاقی موفق به مشاهده پدیده ای خاص شد. به هنگام عبور دادن جریان از درون لامپ الکترونی، وی متوجه تابشی سبز رنگی شد که از پرده ای به فاصلة 9 پایی دستگاه منشاء می گرفت. تابش عجیب فوق حتی پس از قطع جریان ادامه یافت. رونتگن متوجه شد که پردة فوق توسط ماه با خواص فسفورسانس پوشانیده شده است (پلاتینوسیانید باریم). با ادامه دادن علاقه مندانة بررسی های فوق، وی متوجه شد که اشعه های نامرعی فوق قادر به عبور از مواد جامد چون چوب، آهن و. . . هستند. بهتر از همه آن که، این اشعه ها از نسوج نرم بدن عبور می کردند، به گونه ای که استخوان های دست وی بر روی صفحة عکاسی تعبیه شده قابل مشاهده می شد. در کمتر از چند هفته رونتگن یافته های خویش را ارایه داد و شش سال بعد در سال 1901 میلادی موفق به کسب جایزة نوبل در رشتة فیزیک گردید. . . .

سابقه و هدف تکنیک های معرفی شده برای بهبود استحکام باند زیرکونیا می تواند اثر نامطلوبی بر استحکام خمشی داشته باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی اثر پارامترهای سندبلاست بر استحکام باند میکرو برشی (مگاپاسکال) و استحکام خمشی دو محوری (مگاپاسکال) زیرکونیا انجام شد. مواد و روش ها در این مطالعه آزمایشگاهی، 180 دیسک زیرکونیایی به منظور ارزیابی استحکام باند و استحکام خمشی تهیه شدند (90 نمونه در هر تست). برای هر تست نمونه ها به یک گروه کنترل و 8 گروه مداخله از لحاظ روش سندبلاست (فشار 4 یا 6 بار، زمان 14 یا 21 ثانیه و سایز ذرات 50 μ, m یا 110، n=10) تقسیم شدند. از ماشین تست یونیورسال برای ارزیابی استحکام باند و استحکام خمشی دو محوری استفاده شد. سپس آنالیز انکسار اشعه ایکس (XRD) انجام شد. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد گروه های با ذرات 110 (4 بار-14 ثانیه، 6 بار-14 ثانیه، 4 بار-21 ثانیه و 6 بار-21 ثانیه، با استحکام باند به ترتیب 5/99±, 34/43، 6/39±, 35/21، 3/95±, 27/17 و 3/92±, 28/66 مگاپاسکال) به طور قابل ملاحظه ای استحکام باند بالاتری در مقایسه با گروه کنترل داشتند (به ترتیب 0/001p<، 0/001>p، 0/034=p و 0/005=p). همچنین گروه ها با ذرات 110 mµ,و زمان 21 ثانیه (با فشار 4 و 6 بار به ترتیب با استحکام خمشی 91/29±, 1062/56 و 93/24±, 962/30 مگاپاسکال) و ذرات 50 mµ, ، فشار 6 بار و زمان 21 ثانیه (90/00±, 1031/69 مگاپاسکال)، در مقایسه با گروه کنترل به صورت معنی داری استحکام خمشی پایینتری داشتند (0/001>p). با توجه به آنالیز XRD ذرات 110 mµ,و زمان 21 ثانیه فاز مونوکلینیک بیشتری داشتند. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد سندبلاست با ذرات بزرگ تر و زمان کوتاه تر می تواند استحکام باند را بدون اثر منفی بر استحکام خمشی افزایش دهد.

تأثیرات سرطان زا پرتو ایکس در سال های اخیر اثبات شده است. امروزه، در بسیاری از دستگاه ها، از جمله لباس های حفاظتی ساخته شده از سرب، محافظت از بدن در برابر اشعه ایکس انجام می شود؛ اما لوازم حفاظت شخصی ایکس-ری از سرب دارای مشکلاتی از جمله سمیت، عدم انعطاف پذیری و وزن بالا هستند. همچنین حوادث هسته ای اتفاق افتاده در یک قرن اخیر، آثار و نتایج جبران ناپذیری را در بر داشته است. پیامدهای ناشی از پرتوهای ساطع شده از انفجار هسته ای با توجه به نوع ماده رادیواکتیو پخش شده در جو ضمن آلوده کردن آب، خاک و گیاهان، سبب بیماری های مختلف پوستی و حتی تغییر در ساختار DNA شده که نسل های آینده نیز از آن مصون نبوده اند. یکی از راهکاری محافظت کننده در برابر این تشعشات استفاده از محافظ های سربی است. از آنجایی که سرب یک فلز سمی و بسیار سنگینی است؛ پس باید برای محافظت از اثرات مخرب آنها پوششی ساخته شود که عاری از سرب باشد تا بتواند بر این اساس بیماران و پرسنل رادیولوژی را در برابر پرتوهای یونیزان غیرضروری محافظت کند. بیسموت و تنگستن شباهت فراوانی با سرب دارند و می توانند گزینه جایگزین مناسبی با سرب باشند. این دو عنصر مزایای فراوانی دارند از جمله اینکه غیرسمی هستند و چگالی کمتری داشته و محصول ارزانتری می توان از آنها تهیه کرد و از همه مهمتر اینکه سازگازی بهتری با محیط زیست داشته و تضعیف بیشتری نسبت به سرب ایجاد می کنند. به طور کلی در این مطالعه پارچه ی حاوی نانوذرات اکسید بیسموت، اکسید تنگستن و چسب کیتوسان تهیه شد. برای تایید سنتز صحیح مواد تهیه شده از آنالیز پراش اشعه ایکس (XRD) استفاده شد. از روش دوزیمتری جاذب اشعه ایکس و روش گایگر مولر به ترتیب برای سنجش میزان جذب تشعشات توسط پارچه ها استفاده شد، بهترین نتیجه مربوط به نمونه حاوی ترکیب نانوذرات اکسید بیسموت و اکسید تنگستن بود که توانست میزان تشعشات را به میزان 70% نسبت به پارچه ساده کاهش دهد. همچنین مشخص شد، پارچه با پوشش نانوذرات اکسید بیسموت+نانوذرات اکسید تنگستن نشان داد که جذب بهتری نسبت به سایر نمونه ها دارد

در نوشتار حاضر، به بررسی کارایی توموگرافی کامپیوتری اشعه ی ایکس در بازرسی سازه های شهری و سازه های ساختمانی پرداخته شده است. توموگرافی اشعه ی ایکس، یک روش غیرمخرب براساس جذب اشعه ی ایکس است، که کاربرد فراوانی در زمینه ی پزشکی دارد. با استفاده از روش اخیر می توان به مطالعه و بررسی ساختار داخلی سازه های قدیمی در جهت رفع عیوب و حفظ ایمنی ساکنان و همچنین نگهداری هر چه بهتر آن ها پرداخت؛ به طور مثال، سازه های شهری مانند تیر های برق و علائم راهنمایی و رانندگی، که در اثر مخاطره های طبیعی و یا فرسودگی به طور سالانه باعث وقوع خسارت های مالی و یا حتی جانی می شوند. از ویژگی های روش توموگرافی اشعه ی ایکس می توان به دقت و سرعت بالای آن در بررسی عضو اشاره کرد. با توجه به قابلیت های روش مذکور، در پژوهش حاضر با استفاده از یک دستگاه بازرسی چمدان در محل فرودگاه مهرآباد، به بررسی تعدادی نمونه ی بتنی و چوبی جهت شناسایی عیوبی، مانند: ترک، حفره ها، و یا گره در نمونه های چوبی پرداخته شده است. نتایج نشان دادند که ارتباط مستقیمی با توان دستگاه و مدت تابش اشعه به نمونه وجود دارد. با توجه به نتایج می توان عیوبی، مانند: ترک در بتن و یا گره در چوب را مشاهده کرد.